بانک جامع اطلاعات فرش و دست بافته های ایران
 

  جستجو
 موزه فرش  
بازرگاني سبحه
 OldCarpet.com  
 مجله گره  
 مجله هالي
 سازمان توسعه تجارت ايران
 Miri Iranian Knots
 ICOC
 Araghchi Carpet
 DOMOTEX
 مرکز ملي فرش
 فرش در آيينه مجلات
 دسترسي اعضا
نام:
رمز عبور:


عضو جديد






 

نظر بدهيد! 

نسخه چاپ

 ارسال براي ديگران

 بازگشت




تاريخ درج: 26/1/98   روزنامه دنياي اقتصاد، شماره ۴۵۸۳ به تاريخ ۲۶/۱/۹۸، صفحه ۲۲ (تاريخ و اقتصاد)


تحولات شركت سهامي فرش



۹۸/۰۱/۲۶_ سایت اطلاع رسانی فرش ایران _ کارپتور
    
    

    
    اين كارخانه اولين واحد پشم شويي بود كه از محل اعتباري كمك آمريكا مطابق اصل۴ ترومن در سال ۱۳۳۳ به شركت سهامي فرش ايران تحويل و به بهره برداري رسيد كه بعد كارخانه ريسندگي و رنگرزي به آن اضافه شد-مطالعات من از اين جهت است كه مدتي با حفظ سمت، مديريت آن كارخانه را برعهده داشتم- اين كارخانجات با ارائه بهترين نخ هاي پشم مصرفي، ضمن تهيه كليه خامه هاي موردنياز شركت در تمامي ادوار از جمله سرت (سرتينگ) پشم، ريسندگي و رنگرزي مطابق معيارهاي استاندارد در ايران و جهان از ديگر واحدهاي توليدي سفارش مي پذيرفت.
    
    در سال هاي ۱۳۴۰ الي ۱۳۵۰،زمان دكتر ارسنجاني وزير وقت كشاورزي و تعاون، ماموريت من در آبادان و كرمان بود. شعبه آبادان كه در حد يك اداره هم نبود و فقط يك فروشگاه سه دهنه داشت بر مبناي توسعه تجارت فرش داير شده بود. دكتر حميد ذهبي مديرعامل وقت از من انتظار فروش و سود بيشتر را در آنجا داشت، طي ۷ سال با ارتباطي كه با شركت نفت و ديگر دست اندركاران فرش حتي كليمي هاي آنجا كه تجارت خارجي فرش را در دست داشتند پيدا كردم، نمايشگاهي را داير كردم كه حاصل آن افزايش فروش فرش و ايجاد سوددهي بود به طوري كه درآمد آنجا به پنج برابر افزايش يافت. در سال ۱۳۴۷، باز به دستور ايشان به كرمان منتقل شدم و ماموريت پيدا كردم كه كارگاه هاي تعطيل شده توسط وزارت كار را احيا كنم و سروساماني به كارگران و قاليبافان بدهم، چراكه در چارچوب وزارت كار قرار نمي گرفتند.
    
    در آنجا آرشيوي تقريبا به وسعت چهل مترمربع درست كردم و تمام نقشه هاي آن زمان را كه از شركت هاي خارجي به جا مانده و توليد نمي شد، مرمت و به چرخه توليد درآوردم - كه امروزه در آرشيو ملي ايران نگهداري مي شود- نقشه هاي آن عهد كمپاني را به قاليبافان دادم و به نرخ بازار و قيمت منصفانه بعد از فروش قالي ها، ۸۰ درصد از فروش را به آنان مي دادم و ۲۰ درصد را به حساب شركت واريز مي كردم. آن زمان فروش فرش ها توسط كارشناسان تهران صورت مي گرفت و از آنجايي كه محوريت فروش مشتري مداري بود سود خوبي حاصل مي شد. چرخه فروش ديگر شركت فروش از طريق اقساط به كارمندان دولت بود كه چند ماهه از حقوق آنان كسر مي شد و دايره وصولات آن را اخذ مي كرد. در آنجا كارگاه متمركزي داير كردم كه الگوي وزارت كار شد، آن زمان وزارت كار دستور داد كه شركت هاي ديگر كارگاه متمركزي داير كنند. من در آنجا ابتدا با سلاطين فرش مواجه بودم كه خوشبختانه با حمايت استاندار وقت، «هوشنگ منتصبي» اين موانع هم برطرف شد و آنان را به تهران منتقل كردند و دستور دادند من را نماينده كارفرمايان قرار دهند، خوشبختانه كليه قاليبافان را با طرحي كه در اختيار داشتم بيمه كردم.
    
    به نقل از دوفصلنامه «تاريخ شفاهي»، شماره ۶، اين بخش از خاطرات محسن محسني (زاده ۱۳۰۹ ش.) استخراج شده است. محسني در سال ۱۳۳۹ ش. به استخدام شركت سهامي فرش درآمد و تا دهه ۶۰ در سمت هاي مختلف اداري و اجرايي اين شركت در چند شهر خدمت كرد. 




 
  رويدادها
  مقالات
  گفتگو
  دنياي نشر
  گزارش
  نقد و نظر
  قوانين و مقررات
    کليه حقوق متعلق به سايت اطلاع رساني فرش ايران است
نقل مطالب به هر شکل تنها با ذکر عنوان و نشاني سايت مجاز است
CARPETOUR.COM   2000-2009 All Rights Reserved.